فقیرترین کشورهای اسیا در سال ۲۰۲۳ کدامند؟

فقیرترین کشورهای اسیا بر اساس تولید ناخالص داخلی سرانه (2023)

  • یمن، با تولید ناخالص داخلی سرانه 1925 دلار
  • افغانستان با تولید ناخالص داخلی سرانه 2474 دلار
  • تیمور شرقی، با تولید ناخالص داخلی سرانه 3119 دلار
  • تاجیکستان با تولید ناخالص داخلی سرانه 3856 دلار
  • نپال، با تولید ناخالص داخلی سرانه 4199 دلار
  • میانمار، با تولید ناخالص داخلی سرانه 4831 دلار
  • کامبوج، با تولید ناخالص داخلی سرانه 4930 دلار
  • پاکستان، با تولید ناخالص داخلی سرانه 5224 دلار
  • قرقیزستان، با تولید ناخالص داخلی سرانه 5323 دلار
  • فلسطین، با تولید ناخالص داخلی سرانه 5664 دلار

توضیحات:

  • این لیست بر اساس داده‌های تولید ناخالص داخلی سرانه از بانک جهانی در سال 2023 تهیه شده است.
  • تولید ناخالص داخلی سرانه معیاری برای اندازه‌گیری سطح زندگی در یک کشور است. این عدد نشان می‌دهد که به طور متوسط، هر نفر در یک کشور چقدر درآمد دارد.
  • کشورهایی که در این لیست قرار دارند، تولید ناخالص داخلی سرانه پایینی دارند. این بدان معناست که مردم این کشورها به طور متوسط درآمد کمی دارند و ممکن است با فقر و سایر چالش‌های اقتصادی روبرو باشند.

این رتبه بندی ها بر اساس داده های بانک جهانی، World Population Review و سایر منابع است. تولید ناخالص داخلی سرانه با دلار بین المللی اندازه گیری می شود که بر اساس برابری قدرت خرید تنظیم می شود. رتبه بندی ممکن است بسته به منبع و روش محاسبه کمی متفاوت باشد.

چه عواملی باعث فقر در این کشورها می شود؟ آیا عوامل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی یا محیطی دخیل هستند؟

عوامل زیادی باعث فقر در این کشورها می شوند و می توانند اقتصادی، اجتماعی، سیاسی یا محیطی باشند. برخی از عوامل رایج در فقیرترین کشورهای اسیا عبارتند از:

نوشته های مرتبط

  1. چالش رشد اقتصادی پایین:
    • سطوح پایین درآمد، بهره‌وری، سرمایه‌گذاری و تجارت
    • ناشی از فساد، سوءمدیریت، درگیری، تحریم‌ها و شوک‌های خارجی
  2. چالش رشد جمعیت بالا:
    • نرخ باروری بالایی
    • فشار بر منابع کمیاب
    • کاهش کیفیت آموزش، بهداشت و خدمات اجتماعی
    • محدود کردن فرصت‌های اشتغال و تولید درآمد
  3. چالش ناامنی غذایی:
    • کمبود مزمن غذا و سوءتغذیه
    • تأثیر بر سلامت و توسعه مردم
    • ناشی از بلایای طبیعی، تغییرات آب و هوایی، آفات، بیماری‌ها، درگیری‌ها، جابجایی و شکست بازار
  4. چالش فقدان زیرساخت‌ها:
    • زیرساخت‌های ضعیف مانند جاده‌ها، پل‌ها، راه‌آهن، بنادر، برق، آب و فاضلاب
    • مشکل در توسعه اقتصادی و اجتماعی
    • افزایش هزینه انجام کسب و کار
    • کاهش دسترسی به بازارها و خدمات
    • قرار دادن مردم در معرض خطرات بهداشتی و زیست محیطی
  5. چالش نابرابری اجتماعی:
    • سطوح بالای نابرابری اجتماعی مانند نابرابری‌های جنسیتی، قومیتی، مذهبی و منطقه‌ای
    • تأثیر بر توزیع درآمد، ثروت، فرصت‌ها و قدرت
    • باعث طرد اجتماعی، تبعیض، درگیری و خشونت
    • تضعیف انسجام و اعتماد اجتماعی

این چالش‌ها می‌توانند منجر به فقر، نابرابری و ناامنی در کشورهای در حال توسعه شوند. برای غلبه بر این چالش‌ها، کشورهای در حال توسعه باید اقداماتی را برای بهبود رشد اقتصادی، کاهش رشد جمعیت، کاهش ناامنی غذایی، بهبود زیرساخت‌ها و کاهش نابرابری اجتماعی انجام دهند.

تیمور شرقی
تیمور شرقی، با نام رسمی جمهوری دموکراتیک تیمور-لسته، کشوری در جنوب شرقی آسیا است که در شرق اندونزی و شمال استرالیا قرار دارد. این کشور از دو جزیره اصلی تیمور و آتاورو و چندین جزیره کوچک دیگر تشکیل شده است. پایتخت تیمور شرقی شهر دیلی است.

وضعیت سیاسی این کشورها چگونه است؟ آیا فساد گسترده است؟ آیا آزادی بیان محدود است؟

وضعیت سیاسی این کشورها متفاوت است، اما همه آنها با چالش های مشترکی مانند فساد، درگیری و سرکوب آزادی بیان روبرو هستند. در ادامه به بررسی مختصر هر کشور می پردازیم:

خلاصه چالش های کشورهای آسیای مرکزی و جنوب آسیا:

  • افغانستان: طالبان کنترل کشور را در دست گرفته اند و حقوق و آزادی های زنان، اقلیت ها، روزنامه نگاران و فعالان جامعه مدنی را محدود کرده اند. این کشور همچنین با یک بحران انسانی روبرو است و میلیون ها نفر به غذا، آب، مراقبت های بهداشتی و حفاظت نیاز دارند.
  • یمن: جنگ یمن باعث یک فاجعه انسانی شده است و بیش از 80 درصد از مردم به کمک نیاز دارند و میلیون ها نفر با قحطی، بیماری و آواره شدن مواجه هستند. جنگ همچنین زیرساخت‌ها، اقتصاد و نهادهای کشور را ویران کرده است.
  • تیمور شرقی: این کشور با چالش های زیادی مانند فقر، بیکاری، نابرابری و تخریب محیط زیست مواجه است. این کشور همچنین در برابر بلایای طبیعی آسیب پذیر است.
  • تاجیکستان: این کشور با درجه بالایی از اقتدارگرایی، خویشاوندی و سرکوب مخالفان مواجه است. این کشور همچنین با تهدیدات امنیتی از سوی قاچاقچیان مواد مخدر و تنش های قومی مواجه است.
  • نپال: این کشور با چالش‌های زیادی مانند بی‌ثباتی سیاسی، فساد، فقر، نابرابری و طرد اجتماعی مواجه است. این کشور همچنین مستعد بلایای طبیعی است.

چالش های مشترک:

  • بحران انسانی: همه این کشورها با مشکلاتی مانند فقر، گرسنگی، بیماری و آوارگی مواجه هستند.
  • فساد: همه این کشورها با فساد گسترده در دولت و جامعه مواجه هستند.
  • سرکوب سیاسی: حقوق و آزادی های اساسی در بسیاری از این کشورها محدود شده است.
  • بحران های زیست محیطی: این کشورها در معرض تغییرات آب و هوایی و سایر مشکلات زیست محیطی هستند.
تاجیکستان
مهمترین منبع طبیعی تاجیکستان آب است. این کشور دارای منابع آبی فراوانی است که شامل رودخانه های متعدد، دریاچه ها و یخچال های طبیعی است. آب برای کشاورزی، صنعت و تولید برق ضروری است.

آیا این کشورها منابع طبیعی دارند؟ آیا این کشورها تحریم شده اند؟

بله، این کشورها منابع طبیعی دارند، اما به دلیل عوامل مختلف قادر به استفاده موثر و پایدار از آن نیستند. برخی از این کشورها نیز توسط سایر کشورها یا سازمان ها تحریم شده اند که بر تجارت و اقتصاد آنها تأثیر می گذارد. در ادامه خلاصه ای از منابع طبیعی و تحریم های 10 کشور فقیر آسیا در سال 2022 آمده است:

افغانستان: افغانستان دارای منابع معدنی فراوانی مانند مس، آهن، طلا، لیتیوم و خاک های کمیاب است، اما به دلیل ناامنی، فساد و کمبود زیرساخت ها تا حد زیادی از آنها استفاده نشده است. افغانستان از سوی ایالات متحده، اتحادیه اروپا و دیگر کشورها نیز تحریم شده است، که محدودیت هایی را بر سفر، تجارت و تراکنش های مالی با طالبان و همکارانشان اعمال کرده اند.

یمن: یمن دارای ذخایر نفت و گاز است، اما این ذخایر در حال کاهش است و برای تامین نیاز داخلی کافی نیست. یمن همچنین دارای منابع طبیعی دیگری مانند ماهی، سنگ نمک، سنگ مرمر و زغال سنگ است، اما به دلیل ادامه جنگ داخلی، تخریب محیط زیست و حکومت ضعیف، از آنها بهره برداری ضعیفی می شود. یمن همچنین توسط سازمان ملل، ایالات متحده و سایر کشورها تحریم شده است که تحریم تسلیحاتی، مسدود کردن دارایی ها و ممنوعیت سفر را برای افراد و نهادهایی که درگیر درگیری هستند یا صلح و امنیت کشور را تهدید می کنند، اعمال کرده اند.

تیمور شرقی: تیمور شرقی دارای منابع نفت و گاز است که بیش از 90 درصد از درآمد و صادرات دولت را تشکیل می‌دهد، اما انتظار می‌رود تا سال 2027 به پایان برسد و چالشی جدی برای پایداری مالی و تنوع اقتصادی این کشور باشد. تیمور شرقی همچنین دارای منابع طبیعی دیگری مانند قهوه، چوب صندل، سنگ مرمر و منگنز است، اما به دلیل کمبود زیرساخت، سرمایه انسانی و سرمایه گذاری، از آنها به طور کامل توسعه یا استفاده نشده است. تیمور شرقی در حال حاضر توسط هیچ کشور یا سازمانی تحریم نشده است، اما در گذشته مورد تحریم قرار گرفته است، مانند دوران اشغال اندونزی و خشونت های پس از رفراندوم.

تاجیکستان: تاجیکستان دارای پتانسیل انرژی آبی است که تخمین زده می شود بالاترین پتانسیل در آسیای مرکزی باشد، اما به دلیل کمبود زیرساخت ها، سرمایه گذاری و همکاری های منطقه ای از آن بهره برداری نشده است. تاجیکستان همچنین دارای منابع طبیعی دیگری مانند طلا، نقره، اورانیوم و آلومینیوم است، اما این منابع برای تامین انرژی مورد نیاز کشور یا تولید درآمد کافی از صادرات کافی نیستند. تاجیکستان در حال حاضر توسط هیچ کشور یا سازمانی تحریم نشده است، اما در گذشته مورد تحریم قرار گرفته است، مانند جنگ داخلی و اختلافات مرزی با ازبکستان.

نپال: نپال دارای منابع آبی است که می توان از آن برای آبیاری، شرب و تولید برق آبی استفاده کرد، اما به دلیل ناهمواری، تغییرات آب و هوایی و محدودیت های سازمانی، توزیع نابرابر و مدیریت ضعیفی دارند. نپال همچنین دارای منابع طبیعی دیگری مانند محصولات جنگلی، گیاهان دارویی و مواد معدنی است، اما به دلیل فقدان فناوری، زیرساخت ها و مقررات، از آنها به اندازه کافی بهره برداری یا حفاظت نمی شود. نپال در حال حاضر توسط هیچ کشور یا سازمانی تحریم نشده است، اما در گذشته مورد تحریم قرار گرفته است، مانند شورش مائوئیست ها و بحران قانون اساسی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

هیچ محتوایی موجود نیست